Dag 11: Los Angeles

Een dagje LA; druk, drukker, drukst. Hollywood was het eerste reisdoel van vandaag. Als “japanse” toeristen zijn we langs de beroemde attracties gelopen. Bij het Mann’s Chinese theater vind je op het plein er voor in cement hand- en voetafdrukken van beroemdheden. In het Dolby Theatre worden jaarlijks de Oscars uitgereikt. De stervormige tegels in het trottoir van beroemdheden van het witte doek, de zogenaamde Walk of Fame, zijn niet te missen. Het is een traject van bijna 6 kilometer.

  

Langs Beverly Hills, de wijk met mooie villa’s waar de jetset en de filmsterren wonen, zijn we naar de Santa Monica Pier gegaan.  En weer: 66; Santa Monica is het eindpunt van de Route 66. Op het strand is een gedenkplaats voor de gevallenen in Irak en Afghanistan. Wanneer er voor iedereen een kruis zou staan, zou het strand vol zijn.

Was het bij Santa Monica al druk om er te komen, het bekende Venice beach was nog veel drukker. Misschien ook wel omdat het zondag was. Net toen we het op wilden geven om een parkeerplaats te vinden, kwamen we er één  tegen waarvan we de prijs acceptabel vonden. Met een lekkere duik in de Grote Oceaan en rondkijken naar van alles wat je daar ziet, o.a. straatartiesten, skaters, was het best leuk om daar een tijdje te zijn.

Het was al begin van de avond dat we een prachtig uitzicht hadden over LA vanaf het Griffith Observatory.    

Dag 10: Kingman - Los Angeles

We zijn in Los Angeles. Vandaag zijn we vroeg op pad gegaan, omdat het een stuk rijden was en de kinderen een keer wilden shoppen. 

 Via een lange, kronkelige weg door berglandschap hebben we eerst Oatman bezocht. Onderweg daar naar toe zagen we verschillende roadrunners ( Wile E. Coyote zagen we niet) en een steenbok. Oatman is een oud mijnstadje. In de hoofdstraat zijn nog de oude huizen/saloons te vinden. De mijnbouw heeft plaats gemaakt voor de toeristenindustrie. Het dorpje is ook bekend om de ezels die er rond lopen.

Na een paar uur gereden te hebben, hebben we een Starbucks coffee stop gemaakt in Barstow op weg naar het Ontario Mills (outlet) shoppingcenter.

Dag 9: Grand Canyon - Kingman

Vandaag hebben we het natuurgeweld verlaten en zijn via de Route 66 naar Kingman gereden, onze tussenstop op weg naar Los Angeles.

Route 66 is de legendarische, lange, snelweg van  Amerika. Route 66 symboliseert de vrijheid van beweging en is niet weg te denken uit de Amerikaanse folklore. Je komt verschillende toeristische attracties tegen. Onze eerste tussenstop was het plaatsje Seligman, 5363 miles verwijderd van Amsterdam. Hier heb je allerlei Route 66 souvenirshops, oude benzinepompen, oude auto’s, routeborden en meer oud spul van de oude Route 66. 

Ook bij het plaatsje Hackberry zijn we even gestopt. Hier weer een winkel/museum met allerlei Route 66 attributen. Wanneer je naar het toilet gaat, weet je niet wat je ziet. De foto van de herentoilet plaatsen we hier maar niet; Jorn kwam er in ieder geval lachend vandaan.

De middag hebben we doorgebracht aan het zwembad van het hotel.    

     

Dag 8: Monument Valley - Grand Canyon

De zon schijnt weer. Heerlijk! Na het ontbijt voor de cabin zijn we vertrokken richting de Grand Canyon. Voor loslopende koeien, paarden, ezels, bokken en honden onderweg veren we niet (meer) op uit onze autostoel. We zijn op zoek naar coyotes. Verder dan 2 dode coyotes langs de kant van de weg zijn we (nog) niet gekomen.

Rond de middag bereikten we Grand Canyon National Park. De kloof is mega, 1800 meter diep, het park is giga, bijna 5000 km².  We hebben langs diverse uitkijkpunten aan de South Rim gereden. Vanaf deze viewpoints kijk je uit op plateaus, rotsen, canyons. Het voordeel van m’n invalidenkaart is, dat we permit kregen om de weg met de auto te rijden in plaats van met de shuttlebus. Omdat ze wel weer toe waren aan een wandeling, heb ik Myrne, Jorn en Kees bij Mohave point afgezet en 3 km verderop weer opgepikt. Ze hebben een mooi stuk gewandeld langs de canyonrand over een ongeplaveid stuk pad. Ik heb  ondertussen nog een paar viewpoints aan gedaan. Is het aan het begin heel erg druk, hoe verder het einde van de weg nadert, hoe rustiger het wordt. Het leek wel of ik alleen op de wereld was; wat een rust in een mooie natuur.

 In de auto zagen we nog verschillende herten. Het zijn hier andere dan die we eerder gespot hebben. “Het zijn reuzen”, hoorden we vanaf de achterbank. Na aankomst bij de overnachtingslodge zijn Jorn en Myrne op pad gegaan om de herten te spotten. Het is gelukt. Ze zagen vele herten, maar voelden zich niet helemaal op hun gemak omdat het er veel waren en omdat ze zo groot waren.

De zonsondergang hebben we bekeken bij Hopi Point. Op de terugweg moest we stoppen voor overstekende herten. De laatste met gewei maakte eerst een wilde dans voor hij besloot over te steken.

Dag 7: Page - Monument Valley

We zijn vanuit Page vertrokken met regen. Eerst zijn we nog even langs Navajo Village Heritage Center gereden. Hier staan nagemaakte Navajo (indianen) woningen, hogan genoemd.

Daarna zijn we richting Horseshoe Bend gegaan. Dit is een bocht in de Colorado River in de vorm van een hoefijzer. Ik bleef weer achter op de parkeerplaats; dit keer in de auto vanwege de regen. “Elk nadeel heb z’n voordeel”. Doordat het regende was het zand waar je door heen moet naar beneden en later weer omhoog niet mul.

 Het bleef de hele dag regenen en bewolkt, maar toen we Monument Valley naderden was het gelukkig droog. Dit bekende landschap van rotsen is vele malen het decor geweest van films en reclamespots. We hebben hier de Valley Drive gereden, een 17 miles lange ongeplaveide weg door een deel van Monument Valley. Je komt langs allerlei rotsformaties o.a. de Elephant Butte, The Three Sisters. Eigenlijk mag je met de huurauto geen ongeplaveide wegen rijden, maar daar hebben we niet te veel aan gedacht, net zo als vele anderen met ons. In het begin is de route steil, bochtig en met gaten in de weg, verderop was het goed te doen.

 Dit keer zaten we niet in een hotel, maar in een cabin op een camping. Er moest dus gebarbecued worden.