Dag 9: Grand Canyon - Kingman

Vandaag hebben we het natuurgeweld verlaten en zijn via de Route 66 naar Kingman gereden, onze tussenstop op weg naar Los Angeles.

Route 66 is de legendarische, lange, snelweg van  Amerika. Route 66 symboliseert de vrijheid van beweging en is niet weg te denken uit de Amerikaanse folklore. Je komt verschillende toeristische attracties tegen. Onze eerste tussenstop was het plaatsje Seligman, 5363 miles verwijderd van Amsterdam. Hier heb je allerlei Route 66 souvenirshops, oude benzinepompen, oude auto’s, routeborden en meer oud spul van de oude Route 66. 

Ook bij het plaatsje Hackberry zijn we even gestopt. Hier weer een winkel/museum met allerlei Route 66 attributen. Wanneer je naar het toilet gaat, weet je niet wat je ziet. De foto van de herentoilet plaatsen we hier maar niet; Jorn kwam er in ieder geval lachend vandaan.

De middag hebben we doorgebracht aan het zwembad van het hotel.    

     

Dag 8: Monument Valley - Grand Canyon

De zon schijnt weer. Heerlijk! Na het ontbijt voor de cabin zijn we vertrokken richting de Grand Canyon. Voor loslopende koeien, paarden, ezels, bokken en honden onderweg veren we niet (meer) op uit onze autostoel. We zijn op zoek naar coyotes. Verder dan 2 dode coyotes langs de kant van de weg zijn we (nog) niet gekomen.

Rond de middag bereikten we Grand Canyon National Park. De kloof is mega, 1800 meter diep, het park is giga, bijna 5000 km².  We hebben langs diverse uitkijkpunten aan de South Rim gereden. Vanaf deze viewpoints kijk je uit op plateaus, rotsen, canyons. Het voordeel van m’n invalidenkaart is, dat we permit kregen om de weg met de auto te rijden in plaats van met de shuttlebus. Omdat ze wel weer toe waren aan een wandeling, heb ik Myrne, Jorn en Kees bij Mohave point afgezet en 3 km verderop weer opgepikt. Ze hebben een mooi stuk gewandeld langs de canyonrand over een ongeplaveid stuk pad. Ik heb  ondertussen nog een paar viewpoints aan gedaan. Is het aan het begin heel erg druk, hoe verder het einde van de weg nadert, hoe rustiger het wordt. Het leek wel of ik alleen op de wereld was; wat een rust in een mooie natuur.

 In de auto zagen we nog verschillende herten. Het zijn hier andere dan die we eerder gespot hebben. “Het zijn reuzen”, hoorden we vanaf de achterbank. Na aankomst bij de overnachtingslodge zijn Jorn en Myrne op pad gegaan om de herten te spotten. Het is gelukt. Ze zagen vele herten, maar voelden zich niet helemaal op hun gemak omdat het er veel waren en omdat ze zo groot waren.

De zonsondergang hebben we bekeken bij Hopi Point. Op de terugweg moest we stoppen voor overstekende herten. De laatste met gewei maakte eerst een wilde dans voor hij besloot over te steken.

Dag 7: Page - Monument Valley

We zijn vanuit Page vertrokken met regen. Eerst zijn we nog even langs Navajo Village Heritage Center gereden. Hier staan nagemaakte Navajo (indianen) woningen, hogan genoemd.

Daarna zijn we richting Horseshoe Bend gegaan. Dit is een bocht in de Colorado River in de vorm van een hoefijzer. Ik bleef weer achter op de parkeerplaats; dit keer in de auto vanwege de regen. “Elk nadeel heb z’n voordeel”. Doordat het regende was het zand waar je door heen moet naar beneden en later weer omhoog niet mul.

 Het bleef de hele dag regenen en bewolkt, maar toen we Monument Valley naderden was het gelukkig droog. Dit bekende landschap van rotsen is vele malen het decor geweest van films en reclamespots. We hebben hier de Valley Drive gereden, een 17 miles lange ongeplaveide weg door een deel van Monument Valley. Je komt langs allerlei rotsformaties o.a. de Elephant Butte, The Three Sisters. Eigenlijk mag je met de huurauto geen ongeplaveide wegen rijden, maar daar hebben we niet te veel aan gedacht, net zo als vele anderen met ons. In het begin is de route steil, bochtig en met gaten in de weg, verderop was het goed te doen.

 Dit keer zaten we niet in een hotel, maar in een cabin op een camping. Er moest dus gebarbecued worden. 

Dag 6: Page

De lower Antilope Canyon is wat vanmorgen op het programma stond voor Kees, Jorn en Myrne. Het is een kloof waar de zandstenen wanden slechts enkele meters van elkaar af  liggen. De mooie kleuren in de canyon ontstaan door het schijnen van de zon. De canyon ligt in een indianen reservaat. 

Verder hadden we voor vandaag een relax dagje aan het strand van Lake Powell gepland. Lake Powell is het op één na grootste kunstmatige meer van de Verenigde Staten. Het is ontstaan door het stuwen van de Colorado River tegen de Glen Canyon Dam. Helaas werkte het weer niet helemaal mee. Kwamen we gisteren in Page aan met een stralende zon en blauwe lucht, vandaag was het bewolkt met af en toe een spat regen. In de loop van de middag zijn we toch maar richting Lone Rock Beach vertrokken. De naam is duidelijk. Er was dan wel geen zon, de temperatuur was goed. Al snel kwam er een regenbui, het mocht de pret niet drukken. Jorn en Myrne bleven zwemmen in het lekkere water terwijl pa en moe in de auto zaten.

Op de terugweg zijn we nog de brug over gelopen bij de Glen Canyon Dam. Erg groots wat je allemaal ziet.

Wat we vanavond hebben gegeten is duidelijk......  

Dag 5: Bryce - Page

Om 08.30 uur heb ik Kees, Jorn en Myrne afgezet bij Sunrise Point voor de Queens Garden trail/Navajo trail. In één wandeling zie je dan het mooiste wat Bryce te bieden heeft. Ik ben doorgereden naar de populaire viewpoints Bryce en  Inspiration. Gisteren konden we daar niet komen omdat de weg was afgezet vanwege volle parkeerplaatsen. En inderdaad: hier heb je prachtige uitzichten op dit natuurwonder. Liep ik daar met m’n i-pad foto’s te maken, omdat Kees het fototoestel mee had.

 Om 10.15 was ik bij Sunset Point en toen kwamen de wandelaars net aan, alhoewel de informatiefolder aangeeft dat deze gecombineerde loop 2 tot 3 uur duurt. Misschien hebben ze stukken rennend afgelegd...... Ze hebben in ieder geval genoten . O ja, in Bryce kom je veel herten tegen. Gisteren hebben we er 21 gespot; vanmorgen zagen we er in 5 minuten al 12. Eekhoorns die we dagelijks tegen komen tellen we niet.

Onze eindbestemming voor vandaag was Page, in de staat Arizona. Onderweg hebben we gepicknickt bij de Coral Pink Sand Dunes. Pink? Wij vonden ze oranje. Ze liggen in een mooie, rustige omgeving waar ik ineens in de verte grote dieren op de weg zag. “Mam, het zijn gewoon koeien”; ik denk dat ik het nog dagen aan moet horen. ...

Onze volgende stop was de Paria Movie Set. Voor de movie set hoef je het avontuur over de 5 miles lange onverharde weg niet aan te gaan. Deze is in 1998 weggespoeld, de daarna herbouwde gebouwtjes zijn in 2006 afgebrand. Het verwijzingsbord langs de weg is er om de herinnering levend te houden. De rit er naar toe gaat door een mooi gebied, met groen gekleurde rotsen.    

Vlak voor Page zijn we gestopt bij de Glenn Canyon Dam bij het stuwmeer Lake Powell.

De familie Wagenaar was deze dag ook in Page en we zijn met elkaar wezen eten. De dag hebben we met z’n allen afgesloten in en bij het zwembad waar de mannen hebben genoten van  Samual Adams (bier).