Dag 6: Page

De lower Antilope Canyon is wat vanmorgen op het programma stond voor Kees, Jorn en Myrne. Het is een kloof waar de zandstenen wanden slechts enkele meters van elkaar af  liggen. De mooie kleuren in de canyon ontstaan door het schijnen van de zon. De canyon ligt in een indianen reservaat. 

Verder hadden we voor vandaag een relax dagje aan het strand van Lake Powell gepland. Lake Powell is het op één na grootste kunstmatige meer van de Verenigde Staten. Het is ontstaan door het stuwen van de Colorado River tegen de Glen Canyon Dam. Helaas werkte het weer niet helemaal mee. Kwamen we gisteren in Page aan met een stralende zon en blauwe lucht, vandaag was het bewolkt met af en toe een spat regen. In de loop van de middag zijn we toch maar richting Lone Rock Beach vertrokken. De naam is duidelijk. Er was dan wel geen zon, de temperatuur was goed. Al snel kwam er een regenbui, het mocht de pret niet drukken. Jorn en Myrne bleven zwemmen in het lekkere water terwijl pa en moe in de auto zaten.

Op de terugweg zijn we nog de brug over gelopen bij de Glen Canyon Dam. Erg groots wat je allemaal ziet.

Wat we vanavond hebben gegeten is duidelijk......  

Dag 5: Bryce - Page

Om 08.30 uur heb ik Kees, Jorn en Myrne afgezet bij Sunrise Point voor de Queens Garden trail/Navajo trail. In één wandeling zie je dan het mooiste wat Bryce te bieden heeft. Ik ben doorgereden naar de populaire viewpoints Bryce en  Inspiration. Gisteren konden we daar niet komen omdat de weg was afgezet vanwege volle parkeerplaatsen. En inderdaad: hier heb je prachtige uitzichten op dit natuurwonder. Liep ik daar met m’n i-pad foto’s te maken, omdat Kees het fototoestel mee had.

 Om 10.15 was ik bij Sunset Point en toen kwamen de wandelaars net aan, alhoewel de informatiefolder aangeeft dat deze gecombineerde loop 2 tot 3 uur duurt. Misschien hebben ze stukken rennend afgelegd...... Ze hebben in ieder geval genoten . O ja, in Bryce kom je veel herten tegen. Gisteren hebben we er 21 gespot; vanmorgen zagen we er in 5 minuten al 12. Eekhoorns die we dagelijks tegen komen tellen we niet.

Onze eindbestemming voor vandaag was Page, in de staat Arizona. Onderweg hebben we gepicknickt bij de Coral Pink Sand Dunes. Pink? Wij vonden ze oranje. Ze liggen in een mooie, rustige omgeving waar ik ineens in de verte grote dieren op de weg zag. “Mam, het zijn gewoon koeien”; ik denk dat ik het nog dagen aan moet horen. ...

Onze volgende stop was de Paria Movie Set. Voor de movie set hoef je het avontuur over de 5 miles lange onverharde weg niet aan te gaan. Deze is in 1998 weggespoeld, de daarna herbouwde gebouwtjes zijn in 2006 afgebrand. Het verwijzingsbord langs de weg is er om de herinnering levend te houden. De rit er naar toe gaat door een mooi gebied, met groen gekleurde rotsen.    

Vlak voor Page zijn we gestopt bij de Glenn Canyon Dam bij het stuwmeer Lake Powell.

De familie Wagenaar was deze dag ook in Page en we zijn met elkaar wezen eten. De dag hebben we met z’n allen afgesloten in en bij het zwembad waar de mannen hebben genoten van  Samual Adams (bier).

Dag 4: Zion - Bryce

Voor de tweede ochtend aan kunnen schuiven voor een heerlijk ontbijtbuffet in het Zion park Inn hotel. Het zal wel wennen zijn wanneer we de komende dagen hotels zonder ontbijt hebben. Aan de andere kant  een gewone boterham  zal ook wel weer lekker zijn na de eieren met spek, worstjes, pancakes, wafels en muffins. Het ontbijt was in ieder geval een goede basis voor de wandeling van ongeveer een uur die Kees, Jorn en Myrne nog gemaakt hebben in Zion Park, de Canyon Overlook Trail. Onderweg passeerden ze Ina, Michel, Natasja, Fabian en Luuk. Ik was achter gebleven op de parkeerplaats waar het goed toeven was in het ochtendzonnetje, onder het toeziend oog van een parkranger. Ze kwam nog vragen of het goed ging in de zon. Ik kan het me voorstellen wanneer je iemand alleen in een rolstoel op de parkeerplaats ziet zitten....

  

Na de wandeling zijn we op weg gegaan naar Bryce Canyon. Onderweg passeerden we Red Canyon.

Een reeks diepe amfitheaters  met  kleurige rotsformaties of hoodoos vormt het kenmerk van Bryce Canyon National Park. Het is een landschap met duizenden oranje gekleurde rotsnaalden en rotspunten. Erg mooi! We hebben de autoroute door het park gereden tot het eind waarbij je langs de verschillende uitkijkpunten komt.

 Aan het eind van de middag zijn we richting het hotel gereden, wat een soort cowboydorp is. Is het nog de jetlag of was een vermoeiende dag? Het is 20.30 uur en iedereen ligt (half) slapend in bed. 

Dag 3: Zion

De ochtend rustig begonnen en vervolgens weer op pad naar het Zion Park voor een bezoek aan het Zion Human History Museum. Hier hebben we een film bekeken over het ontstaan van de canyon en een overzicht van de hoogtepunten van het park.

 

Om 13.00 uur hadden we afgesproken met de familie Wagenaar. De mannen zijn met de kinderen de zogenaamde Narrows gaan lopen. Hier loop je door de Virgin river waar aan beide zijden de rotsen steil omhoog rijzen. Ik ben met Ina achtergebleven en wij hadden een plaatsje onder de bomen gezocht, want het was erg warm in de zon.

Dag 2: Las Vegas - Zion

Vanmorgen zijn we eerst maar eens begonnen om het hotel te verkennen waar we vannacht geslapen hebben. Dat betekent in Las Vegas een rondje langs gokkasten en roulettetafels. Hoewel het pas half 8 was, waren er toch gokkasten bezet. Na ook buiten nog wat van de omgeving bekeken  te hebben was ons volgende reisdoel hotel Circus Circus. Met het facebook spel My Vegas hadden we 4 ontbijtbuffetten in dat hotel gewonnen. Ook dit hotel staat uiteraard weer vol met gokkasten. In de hal van het hotel kwam Kees nog een vroegere collega tegen.

Net na de middag zijn we via een woestijnlandschap naar het, in de staat Utah gelegen,  Zion National Park gereden. Dit park is te omschrijven als een groot ravijn met diverse kloven, uitgeslepen in een rotsplateau door de Virgin River. Hoewel het al 17.00 uur was toen we daar aankwamen, besloten we toch om nog een wandeling te maken in het park. Het werd de Emerald Pool trail. Met de rolstoel was de Lower Emerald Pool, ondanks wat steile stukken, te doen tot de waterval. Kees en Myrne zijn nog verder gegaan naar de zogenaamde Middle Emerald Pool. Helaas voor Jorn zijn we op het eerste stuk geen dieren tegengekomen, op het stuk verderop had Myrne meer geluk en kwam verschillende herten tegen. Gelukkig zagen we toen we in de shuttlebus zaten naar de uitgang van het park nog verschillende herten en wilde kalkoenen.

Het was al 20.00 uur toen we inchecken in het hotel en na nog te zijn wezen eten hadden we niet veel meer nodig om in slaap te vallen.